काठमाडौं। समय निरन्तर परिवर्तनशील छ। हिजो जुन कुरा असम्भव लाग्थ्यो, आज त्यही कुरा सामान्य बन्न थालेको छ। समाजले पनि नयाँ दिशा लिइरहेको छ। मानिसहरू अब स्वतन्त्रता खोजिरहेका छन्। आफ्नो पहिचान आफैँ बनाउन चाहन्छन् र आत्मनिर्भर बन्ने चाहना बढ्दो छ। विशेष गरी महिलाहरूको जीवनशैलीमा आएको परिवर्तन निकै उल्लेखनीय छ।
पहिले घर र परिवारको जिम्मेवारीमा सीमित रहने धेरै महिलाहरू अहिले आफ्नै सीप, मेहनत र सोचबाट आत्मनिर्भर बन्न सफल भइरहेका छन्। सानो समयको सदुपयोग गरेर पनि उनीहरूले आम्दानीका बाटाहरू खोजिरहेका छन्। अब 'अरूमा भर पर्नु भन्ने सोच बिस्तारै हराउँदै गएको छ, र आफ्नै खुट्टामा उभिनु भन्ने भावना बलियो हुँदै गएको छ।'
हाम्रै वरिपरि फालिने बेकार ठानिने वस्तुहरूबाट पनि आम्दानी सम्भव छ भन्ने उदाहरणहरू बढिरहेका छन्। त्यस्तै एउटा प्रेरणादायी नाम हो, सुनिता बुढाथोकी। गाउँघरमा सामान्य रूपमा फ्याँकिने मकैका खोस्टाहरूलाई उपयोग गरेर उनले आज हजारौँ रुपैयाँ आम्दानी गर्ने बाटो बनाएकी छन्।
सुनिताको जीवन कथा प्रेरणादायी मात्र होइन, विश्वास गर्न गाह्रो लाग्ने खालको पनि छ। एक समय उनी एयर होस्टेसका रूपमा काम गर्थिन्। आकाशमा उड्ने जीवन, अनुशासित काम र फरक अनुभवहरूबीच उनको जीवन चलिरहेको थियो। तर समयसँगै जीवनले उनलाई फरक मोडमा ल्यायो।
करिब ८ देखि ९ वर्षसम्म उनले एयर होस्टेसको रूपमा आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गरिन्। त्यसपछि उनले जीवनमा नयाँ कदम चालिन् र ब्यूटी पार्लर व्यवसाय सुरु गरिन्। सुरुमा सबै कुरा राम्रोसँग अगाडि बढेजस्तो लागे पनि केही कारणवश उनले त्यो व्यवसाय बन्द गर्नुपर्यो। त्यसपछि उनी जीवनको अर्को चरणमा प्रवेश गरिन् गृहिणी जीवन।
त्यो समय उनको जीवनमा पूर्ण परिवर्तनको अवधि थियो। उनले करिब १० वर्षसम्म आफ्नो सम्पूर्ण समय परिवार, सन्तानको पालनपोषण र घरको जिम्मेवारीमा समर्पित गरिन्। आफ्ना व्यक्तिगत चाहना र सपनाहरू केही समयका लागि पछाडि राखिन्। तर भित्रभित्रै भने केही नयाँ गर्ने चाहना भने जीवितै थियो।
समय बित्दै जाँदा, उनको जीवन फेरि एउटा नयाँ दिशातर्फ मोडियो। एक दिन उनले मकैका खोस्टाबाट बन्ने हस्तकला देखिन्। साधारण जस्तो लाग्ने, प्रायः फालिने वस्तुबाट सुन्दर कला बन्न सक्छ भन्ने कुरा देखेपछि उनको मनमा नयाँ सोच जन्मियो। यही सानो कुराले उनको जीवनको दिशा नै परिवर्तन गरिदियो।
त्यसपछि उनले मकैका खोस्टाबाट फूल बनाउने सीप सिक्न सुरु गरिन्। सुरुका दिनहरू सजिला थिएनन्। धेरै मेहनत, धैर्य र लगन आवश्यक थियो। तर उनले हार मानिनन्। बिस्तारै बिस्तारै उनी यस काममा निपुण बन्दै गइन्।
आज स्थिति यस्तो छ कि सुनिता बुढाथोकी केवल सीप सिक्ने व्यक्ति मात्र होइनन्, अरूलाई सिकाउने प्रशिक्षक समेत बनेकी छन्। उनी अहिले मकैका खोस्टाबाट बन्ने फूल र अन्य हस्तकला सामग्री बनाउने तालिम दिन्छिन् र धेरै महिलाहरूलाई आत्मनिर्भर बन्न प्रेरित गरिरहेकी छन्।
उनी भन्छिन् 'जहाँ इच्छा हुन्छ, त्यहाँ उपाय आफैँ निस्किन्छ।' उनको जीवनले एउटा गहिरो सन्देश दिन्छ जीवनमा अवसर सधैं ठूलो हुँदैन, कहिलेकाहीँ सानो सोच, सानो प्रयास र सानो सुरुवातले नै ठूलो परिवर्तन ल्याउन सक्छ। सुनिताको यात्रा यही कुराको जिउँदो उदाहरण हो।
आज उनी धेरै महिलाहरूका लागि प्रेरणा बनेकी छन्। उनको कथाले देखाउँछ कि जीवनमा कहिले पनि ढिलो हुँदैन, यदि मनमा दृढ इच्छा र आत्मविश्वास छ भने जुनसुकै मोडबाट पनि नयाँ सुरुवात गर्न सकिन्छ।
